گفتمش :معشوق من، عاشق بر توام، تا حد جان؛
گفت: عشق را آزمون میباید ،حرف گفتن خطاست.
گفتمش: بیازمایم و عشق را بر من بنما ،
گفت : عشق پنهان نیست در احوال و حال هویداست ؛
گفتمش :محکی بر عشق من زن، بگذار ببینم روسفیدم یا سیاه؛
گفت : اینک که میدانی محکی در بین هست ،عقلت عشق را مینماید ،نه دل و احساس؛
باید بگذاری عشق خود دیده شود ،نه آن هنگام که پای عقل هست درمیان .
بدان آزمون عشق در عمل است نه با گفتار و زبان.
اگر میخواهی آزموده شوی،
بهترین محک بر تو، خود میزند آن حریف قدر ،یعنی ،زمان ......
نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388 توسط تنهاترین


