من دارم برای خودم زندگی میکنم و ساعتم برای خودش!!!
آنقدر گرفتار شدم که نمی فهمم روزها و ماها و سالها چقدر زود داره میره!
نوشته شده در تاريخ جمعه هشتم خرداد 1388 توسط تنهاترین
فراموشم مکن
آنقدر میروم تا خورشید به غروب نرسد!
خدا هست
نه در غربت مجازي اين وبلاگ
نه پاي خطوط پيچ در پيچ تلفن
نه با حروف سربي روزنامه
در زندگي حرفهايي هست كه با تو ميآيد
موضوعات
آخرين نوشتهها
آرشيو مطالب
پيوند ها
پيوندهاي روزانه